Media deflatie

Door RoadRunner84 op vrijdag 1 november 2013 12:30 - Reacties (5)
Categorie: -, Views: 3.770

De laatste tijd zien we steeds vaker dit fenomeen optreden, het fenomeen dat ik de naam media deflatie geef.
Media deflatie is het fenomeen dat consumenten steeds vaker media naast zich neerleggen. We zien dit al een tijd gebeuren bij muziek en film media. We slaan de stap van het aanschaffen van een medium (CD/DVD) over en kopen direct een licentie op het gebruiksrecht van de content. Ik laat hier ongelicenseerd downloaden (bitTorrent et al.) voor het gemak buiten beschouwing, dat is een hele andere discussie.

Vrij van de label ketting
Content producenten beginnen ook te zien dat zij niet afhankelijk zijn van een medium bedrijf (record label) om geld te verdienen met hun content. Steeds vaker biedt een kleine artiest zijn muziek aan via zijn website, of neemt een bedrijf als Amazon in de hand om het voor hem te verkopen. Bedrijven als Netflix en Spotify maken het ook en snel tempo eenvoudiger voor kleine artiesten om zonder media magnaat als tussenpersoon hun content ter beschikking te stellen voor distributie via het internet.
Natuurlijk klagen de grote jongens, bijgestaan door RIAA en BREIN, steen en been dat de industrie (sinds wanneer is kunstuiting een industrie?) naar de haaien gaat door de huidige stand van zaken. Dan moet ik ze toch teleurstellen met de welbekende mededeling dat hun verdienmodel en mediummodel niet meer van deze tijd is. Net zoals zoveel andere bedrijfstakken is hun bestaansrecht aan het afzwakken. Laat ze eerder een nieuwe invulling vinden van hun bedrijf dan de vooruitgang proberen tegen te werken.
Aansluitend bij het direct aanbieden op internet van de content zien we een interessante trend dat artiesten hun content aanbieden T.E.A.B. Ofwel, de content is gratis beschikbaar, met een donatie knop erbij. Er wordt dan gevraagd om een donatie te doen gelijk aan de waarde die jij zelf aan die content toedicht. Verbazingwekkend genoeg (of denk ik nu te Nederlands?) lijkt dit concept goed genoeg te werken voor ten minste enkelen om er hun boterham mee te verdienen.

Verstoken van werkgever
Hoewel het bij muziek goed werkt, is het een ander medium dat meer als werkgever dan als noodzakelijk kwaad lijkt te werken. Dit zijn de nieuwsmedia (kranten en tijdschriften). Steeds vaker worden kranten of tijdschriften opgeheven door een te laag rendement. Deze week nog heeft Sanoma aangekondigd een hele rits met tijdschriften te stoppen. Dit betekent ook het opheffen van banen. Tijdschriften en kranten worden namelijk niet alleen geredacteerd, er wordt ook content (artikelen en columns) gemaakt. Vaak zijn deze journalisten en columnisten in dienst van de medium eigenaar, zij hebben dus een vaste baan.
Ik zie het dus gebeuren dat steeds meer journalisten niet alleen op freelance basis artikelen schrijven, maar ook dat zij dit in een directere vorm aan consumenten zullen aanbieden. Er is hier al een perfecte oplossing voor: het blog. Net zoals muzikanten muziek direct op hun website te koop aanbieden, zie ik het ook gebeuren dat journalisten via een website/weblog hun artikelen aan consumenten aanbieden. Natuurlijk is de zekerheid van inkomsten dan veel minder, maar dat lijkt een trend die we overal zien. Een journalist wordt nu een ZZP’er, zoals we die nu ook al in onder andere de bouw zien.
Er is dan nog wel ťťn puzzelstukje dat ingevuld moet worden. Namelijk hoe een journalist in de aandacht komt. Maar deze vraag is evenwel van toepassing op muzikanten. Waar wij van muziek proeven doordat radio stations (of podcasts) ons een nummer van goede artiesten laten horen, zo zullen die enkele blijvende nieuwsmedia (of nieuwssites) ons laten proeven van de journalistieke kundigheid van deze schrijvers.

Andere creatieve industrieŽn teloor
Over schrijvers gesproken, deze vlieger gaat ook op voor de ridders met de pen. Het publiceren van boeken is al lang niet meer zo exclusief als het ooit was. Drukken is al nauwelijks nog rendabeler dan printen (tenzij 10000+ oplage) en boekbinden is steeds eenvoudiger geworden. Als gevolg kan een auteur van een goed verhaal vrij eenvoudig een drukker/printer inhuren (print on demand service) om een bescheiden oplage van zijn boek te printen. Of als dat nog te hoog gegrepen is, zijn er tegenwoordig ook bedrijven die namens jou eBooks te koop aanbieden.
Ik hoop dan ook dat deze trend snel genoeg zijn intrede maakt om het bestaansrecht van bibliotheken nieuw leven in te blazen. Los van de digitale varianten is de bibliotheek namelijk de literaire tegenhanger van Netflix en Spotify. Ik denk dat bibliotheken dan ook voor de schrijfkunst redelijk essentiŽle instellingen zijn. De praktijk zal vermoed ik eerder richting eBooks schuiven, wat betekent dat bibliotheken digitale plaatsen worden om een boek in digitaal bruikleen te nemen.
Dan als toetje nog een andere creatieve discipline die naar mijn vermoeden mettertijd gedeÔndustrialiseerd zal gaan worden. Spellen, en dan niet alleen computer spellen, die dankzij Steam al eenzelfde lot genieten als hierboven geschetst. Nee, ook bord/kaart/tafel spellen. Dankzij printbedrijven is het al vrij eenvoudig geworden om regelboekjes en speelkaarten te laten maken. Maar ook de ingewikkeldere spelcomponenten zoals speeltegels en pionnen/poppetjes worden met rasse schreden reŽler om op kleine schaal te maken dankzij 3D printing en de bedrijven die dit als een dienst aanbieden.

Conclusie
Ik zie een stevige trend in de creatieve “industrie” om de grote middenvelders op de bank te zetten, waardoor de creatievelingen/artiesten/kunstenaars open veld hebben om hun geesteskinderen direct aan te bieden aan de consumenten annex kunstliefhebbers. Naast een gekleurder en gevarieerder scala aan kunstuitingen zal de prijs beter aansluiten bij wat de gebruiker er voor over heeft en houdt de artiest meer over omdat er (praktisch) niets aan de strijkstok van de platenbonzen en kornuiten blijft hangen.

Koop/huur je film: http://www.amazon.com/
Tijdschriften te gronde: http://www.sanoma.nl/pagi...gie-en-reorganisatie-aan/
Publiceer je spel: https://www.thegamecrafter.com/

Volgende: HOWTO: Avoid floating-points in (low level) embedded systems 04-'13 HOWTO: Avoid floating-points in (low level) embedded systems

Reacties


Door Tweakers user Blokker_1999, vrijdag 1 november 2013 13:39

Als consument kan je proberen van de media naast je neer te leggen, als artiest kan dat al een stuk moeilijker. Om even bij muziek te blijven. Je schrijft dat een kleine artiest vandaag zelf zijn muziek kan delen op bijvoorbeeld spotify. Dit is correct, maar hij zal met enkel zijn muziek op zulke diensten aan te bieden geen geld kunnen verdienen. Om op spotify een beetje te verdienen moet je nummer miljoenen keren gestreamed worden.

Platenlabels doen meer dan enkel een CDtje persen. Zij nemen het financieel risico op zich. Zij betalen alle onkosten voor U, gaan promotie maken voor U (wat ook weer een pak geld kost) en een deel van de opbrengst van de verkoop van CDs en digitale media gaat naar hen, en een deel naar U als artiest. Jij als artiest neemt geen risico, maar je krijgt er meer voor in de plaats dan dat je zelf ooit had kunnen doen op je eentje en dat compenseert meer dan ruimschoots voor het percentage dat je moet afgeven.

Velen zien de platenlabels (en ook grote filmstudios) vaak als grote boze bedrijven die in het verleden zijn blijven steken. Men roept altijd maar op die zogenaamde megawinsten maar men vergeet dat deze bedrijven het ook moeilijk hebben. Dik 10 jaar terug spraken we in de muziek wereld van de major 6, zes grote platenfirmas waarbij het gros van de grote artiesten was aangesloten. Vandaag spreken we nog van de major 3. Op goed 10 jaar tijd zijn er 3 mee moeten stoppen omdat ze het hoofd niet meer boven water konden houden. En gaan ze niet mee met hun tijd? Hoeveel jaar kunnen we nu al niet genieten van de iTunes Music Store? In den beginne met DRM, maar ondertussen al weer heel wat jaren DRM vrij en een audiokwaliteit die meer dan voldoende is voor de gemiddelde stereo installatie (laat staan hoofdtelefoon).

Je noemt het principe van teab succesvol. Wanneer ik naar initiatieven zoals de Humble Indie bundles kijk ben ik eigenlijk teleurgesteld in mijn medemens. Het gemiddeld bedrag dat daar regelmatig naar bovenkomt is om te huilen imho. Dat kan ik echt geen succes noemen.

Wat nieuws betreft. Je schrijft dat meer en meer journalisten als freelancer gaan werken, maar aan wie gaan zij hun artikelen verkopen? Je hebt net (betaalde) media nodig om die artikelen in te zetten. Mensen gaan niet zelf op zoek naar nieuwe stukjes van hun favoriete journalist. Daarentegen vind men dat alles zomaar gratis op internet moet staan terwijl er net redactioneel werk in kruipt om verhalen echt uit te spitten. Iedereen kan een kort tekstberichtje schrijven komende van een persmededeling. Maar het verhaal achter het nieuws, dat kost tijd, en dat kost dus geld. Maar wij willen vandaag ons nieuws altijd direct en gratis. Liefst van al ook nog eens zonder reclamerotzooi. Ik vind het net zeer spijtig dat deze media aan het verdwijnen zijn. Het geeft perfect de cultuur weer waarin we vandaag leven: alles moet onmiddelijk gebeuren en alles moet zo goedkoop mogelijk gebeuren. Dat dit anderen in de problemen brengt interesseert ons niet.

Conclusie:

De enige manier waarop de creatieve media kan overleven is een verandering veroorzaken bij de consument van die media. Aantonen dat niet alles zomaar voor een paar centiem of zelfs gratis ter beschikking kan gesteld worden. Dat er een hele hoop mensen achter zitten die er werk aan hebben en wiens jobs vandaag bedreigd zijn omdat wij alles maar willen meegraaien.

Door Tweakers user eL_Jay, vrijdag 1 november 2013 14:20

Humblebundle met zijn paywhatyouwant principe is wel waar de toekomst hopelijk heen gaat. De cashflow die zij genereren loopt in de vele miljoenen. Niet slecht voor een bundeltje per week gemiddeld.

Nu maar hopen dat de film/serie-industrie ook ooit het licht gaat zien door in ieder geval fatsoenlijke, dekkende diensten te gaan leveren die zich houden aan de Nederlandse wet (a la spotify).
Tot die tijd, blijf ik mijn game of thrones, attack on titan en de hobbit lekker piraten. Yaaaaarrr.....

Door Tweakers user H!GHGuY, vrijdag 1 november 2013 18:09

@Blokker_1999

In de VS hebben ze in de "printed media" al lang meegemaakt waar we in Europa nog maar het begin van zien. De oplossing is dat je 2 varianten krijgt:
- gratis dagjesnieuws. De gemiddelde online krant doet dit nu al.
- onderzoeksjournalistiek tegen betaling. Degelijke, diepgaande artikelen die de maatschappij de spiegel voor houden.

Eigenlijk ga je dit in de volledige creatieve industrie zien. Een model waarbij je betaalt voor wat je krijgt.
Muziek:
- Spotify 20h/mnd gratis (toch?)
- meerwaarde (mobiel, offline, meer) tegen betaling

Boeken:
- eBibliotheek tegen maandelijks bedrag
- eBooks kopen

Fysische games lijken me enigszins speciaal. Spelregels zijn op een abstracte manier met een computeralgoritme te vergelijken en de materialen kun je binnenkort wellicht uit je 3D printer halen. Misschien weet iemand hier wel een goed businessmodel voor te verzinnen? Spelregels als e-Book verkopen samen met de 3D-printer modellen voor een schappelijke prijs?

Games: Zie Steam:
- games gewoon online kopen
- F2P met micro-content tegen betaling
- offline content tegen betaling (bvb C&C campaigns)

Het probleem zit niet in de hoofden van de verbruikers. Die zien immers ook dat de meeste goederen bederven. Wanneer heb jij moedwillig een boek of film de 2de maal doorgenomen? Hoeveel spellen speel je langer dan 2-3jaar?
Consumenten willen gewoon goederen tegen een eerlijke prijs. Als je echt wil dat mensen meer betalen dan zul je goed moeten uitleggen waarom zoiets echt zoveel moet kosten. En dat doe je best door concurrentie te voeren, niet door infographs met de prijs van een CD.

[Reactie gewijzigd op vrijdag 1 november 2013 18:09]


Door Tweakers user Raling, zondag 3 november 2013 09:41

H!GHGuY schreef op vrijdag 01 november 2013 @ 18:09:
En dat doe je best door concurrentie te voeren, niet door infographs met de prijs van een CD.
Je schrijft een leuk stukje en komt met een conclusie. Waarschijnlijk door een typo kan ik er helemaal niks van maken. Wat bedoel je hier?

Door Tweakers user RoadRunner84, maandag 4 november 2013 12:41

Ik denk dat je dus de verkeerde kant op denkt. Je probeert namelijk tegen de stroom in te zwemmen. En als ik stroom zeg dan bedoel ik de trend en mindsent van de samenleving (lees: consument).
Wat je probeert te doen is de platenlabels/kranten te verdedigen. Waarom? Als je dergelijke instelling bestaansrecht heeft dan hoeft het niet verdedigd te worden, als het geen bestaansrecht heeft is je verdediging een vorm van in het verleden blijven steken.
Platenlabels doen meer dan enkel een CDtje persen. Zij nemen het financieel risico op zich. Zij betalen alle onkosten voor U, gaan promotie maken voor U (wat ook weer een pak geld kost) en een deel van de opbrengst van de verkoop van CDs en digitale media gaat naar hen, en een deel naar U als artiest. Jij als artiest neemt geen risico, maar je krijgt er meer voor in de plaats dan dat je zelf ooit had kunnen doen op je eentje en dat compenseert meer dan ruimschoots voor het percentage dat je moet afgeven.
Welk financieel risico? De investeringen zijn voor het overgrote deel juist het produceren van de CD's. Natuurlijk kost een studio ook wat, en de instrumenten ook. Maar een studio kost ook niet zo gruwelijk veel meer tegenwoordig, bovendien zie ik juist daar andere vormen zoals crowdfunding de kop op steken. Promotie werkt alleen bij artiesten die al bekend zijn, het bekend worden vindt vaak plaats via radio en mond-op-mond reclame.
Wat nieuws betreft. Je schrijft dat meer en meer journalisten als freelancer gaan werken, maar aan wie gaan zij hun artikelen verkopen? Je hebt net (betaalde) media nodig om die artikelen in te zetten.
Ik denk dat je mijn punt mist. Op dit moment kiest een krant welke artikelen of van welke journalisten zij artikelen plaatsen. Hoe slijt een journalist zijn artikel aan een krant? Waarom zou ditzelfde niet ook werken direct naar consumenten toe? Natuurlijk gaat een consument geen uitvoerige screening toepassen, maar daar zijn genoeg websites (of kranten) voor die een goede selectie kunnen maken.
In feite verkoopt een journalist nog steeds zijn artikel, maar nu aan een website of direct aan de consument.
De kanten moeten zich er van bewust worden dat het medium wat zij verkopen niet waarde vermeerderend is, het is de selectie die ze maken die waarde vermeerderend is. Immers kan iedereen tegenwoordig vrij eenvoudig een papieren versie ervan maken, of een website.
Conclusie:

De enige manier waarop de creatieve media kan overleven is een verandering veroorzaken bij de consument van die media.
Nee, geheel niet. Een medium is namelijk niets waard, de content is iets waard. Hard schreeuwen dat je nodig bent is zinloos en zelfs enigszins pathetisch.
Het NOS journaal bijvoorbeeld biedt twee meerwaarden t.o.v. je artikelen van losse informatie bronnen betrekken: ten eerste selectie; zodat je te horen/zien krijgt wat echt belangrijk is (nou ja, volgens wie dan? niet volgens mij, ze hebben mij niet gevraagd wat belangrijk is) en ten tweede gemak; ik hoef geen hele verhandelingen door te nemen, ik hoef zelfs niets te lezen. In feite is het dus een "ik maak een samenvatting" club.
Aantonen dat niet alles zomaar voor een paar centiem of zelfs gratis ter beschikking kan gesteld worden. Dat er een hele hoop mensen achter zitten die er werk aan hebben en wiens jobs vandaag bedreigd zijn omdat wij alles maar willen meegraaien.
Ja, daar heb je helemaal gelijk! En juist door een directere relatie tussen artiest en consument komt deze bewustwording naar boven. Dat zie ik terug in de korte lijntjes zoals bij Kickstarter en adere initiatieven m.b.t. het betrekken van de potentiŽle consument bij het ontwikkel/productie proces.
Natuurlijk zijn er mensen die daardoor op straat komen te staan, zoals de meneer die de persen bedient in de CD/kranten fabriek. Maar dat is (hoe hard ook) alleen maar doordat zijn baan overbodig geworden is; er is geen vraag meer naar hetgeen hij doet.

Reageren is niet meer mogelijk